1973'de çocuk felci salgını sırasında uzaktan eğitim gören öğrenciler dersleri radyodan takip ediyor
UNICEF’in yaptığı bir araştırmaya göre, 2020 baharında Covid-19 sebebiyle dünyadaki okulların yüzde 94’ü eğitimini “uzaktan” online platformda gerçekleştirdi.
4 Mart 202114:201.171
Reklam
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu UNICEF’in yaptığı bir araştırmaya göre, 2020 baharında Covid-19 sebebiyle dünyadaki okulların yüzde 94’ü eğitimini “uzaktan” online platformda gerçekleştirdi. Ancak bu “dünya” için bir ilk değildi. ABD’de eğitim daha önceden de kesintiye uğramıştı ve uzaktan eğitim gerçekleştirilmişti. Chicago’da 1937’de eğitim, çocuk felci salgını sebebiyle radyo ile sağlanmıştı. Bu zorunluluk, bize teknolojinin bir kriz anında nasıl kullanılabileceğini gösteriyor.
ÇOCUK FELCİ ÜLKEYİ VURDU
Middle Tennessee Eyalet Üniversitesi’nden Prof. Dr. Katherine Foss’un The Conversation’da yazdığı makaleye göre, 1937’de şiddetli bir çocuk felci salgını Amerika Birleşik Devletleri’ni vurdu. O sırada, bu bulaşıcı virüsün tedavisi yoktu. Enfekte olanların bir kısmı sakatlandı veya felç kaldı. Ülke genelinde oyun alanları ve havuzlar kapandı. Ayrıca çocuklar için sinema salonları ve diğer kamusal alanlar yasaklandı.
RADYO OKULU
Chicago, 1937 Ağustos’unda rekor seviyede (109) vaka gördü. Sağlık kurulu bu sebeple okulların açılmasının üç hafta ertelenmesini istedi. Bu gecikme, oldukça yenilikçi bir program aracılığıyla ilk büyük ölçekli “radyo okulu” deneyinin de fitilini ateşledi. 3. sınıftan 8. sınıfa kadar olan yaklaşık 315 bin çocuk, eğitimlerine radyodan ders alarak evinde devam etti.
O DÖNEM DE RADYOYA ERİŞİM SORUNU VARDI
1930’ların sonunda, radyo popüler bir haber ve eğlence kaynağı haline geldi. ABD’de hanelerin yüzde 80’inden fazlasında en az birer radyo vardı. Ancak ABD’nin güneyindeki evlerde, kırsal alanlarda ve siyahi insanlar arasında ise daha az radyo bulunuyordu. Tıpkı koronavirüs salgınında bilgisayarı ve internet erişimi olmadığı için eğitim alamayan milyonlarca öğrenci gibi…
15 DAKİKALIK DERSLER
O dönem Chicago’daki öğretmenler, uzmanların gözetimi altında bütün sınıflar için canlı dersler oluşturdu. Yedi yerel radyo istasyonu kendi yayın saatlerini bağışladı. Yerel gazeteler her sabah ders programlarını yayımladı. Sosyal Bilgiler ve Fen Bilgisi dersleri Pazartesi, Çarşamba, Cuma günleri; Salı, Perşembe, Cumartesi günleri ise İngilizce ve Matematiğe ayrıldı.
Dersler sadece 15 dakikaydı fakat basit, kapsamlı sorular ve ev ödevleri ile zenginleştirilmişti.
16 öğretmen, okul bölgesi merkez ofisinde velilerin telefonlarına cevap verdi. Telefon bankasında ilk gün binden fazla çağrı kaydedildi. Bu kadar çok yoğunluktan sonra göreve beş öğretmen daha getirildi.
SORU SORAMAYAN ÖĞRENCİLER
Yeni radyo okulu yaklaşımı hakkında yapılan haberler çoğunlukla olumluydu. Ancak birkaç makale yaşanılan zorluklara işaret ediyordu. Bazı çocukların dikkati dağıldı veya dersleri takip etmeleri zorlaştı.
Öğrencilerin, öğretmenlerine soru sormasının bir yolu yoktu ve her zamankinden daha fazla ebeveyn katılımına ihtiyacı vardı. Derse erişim sorunlarından çok öğrencilere nasıl dersi sunulabileceği odak noktası oldu. Başmüfettiş William Johnson bile derslere kaç öğrencinin katıldığını bilmiyordu.
‘EĞLENCELİ AMA BİLGİLENDİRİCİ’ DERSLER
Amaç, “eğlenceli ama bilgilendirici” olmaktı. Müfredat planlayıcıları, derslere ilgi çekici bir ticari yayın tarzını dahil ettiler. Her yayını ikişer müdür izledi. Müdürler öğretmenlere içerik, ifade, kelime bilgisi ve genel performans hakkında geri bildirim sağladılar. Okullar yeniden açıldığında ise öğrenciler ödev ve çalışmalarını sundular. Ayrıca öğrenciler derslere hâkimiyetlerini göstermek için testlere girdiler.
DENEY, EĞİTİM SİSTEMİNE BİRÇOK YENİLİK GETİRDİ
Radyo eğitimi, okulların yeniden açıldığı Eylül sonunda resmen sona erdi. Program üç haftadan daha kısa sürmesine rağmen, yerel radyonun Chicago’daki eğitimin rolünü değiştirdi. Deney, Chicago Radyo Konseyi’nin oluşumunda hızla pekiştirildi ve şehrin devlet okulları ile yerel radyo istasyonları arasında bir ortaklık başlattı. Konsey eğitici gösteriler düzenledi, eğitim konferansları yayınladı ve belirli sınıf düzeyinde müfredatı tamamladı.
Bu ortaklık okullara daha fazla radyo getirdi ve öğretmenlerin ders planlarına canlı programları dahil etmelerini sağladı. Ayrıca öğrencilere haber bültenlerine, radyo yuvarlak masalarına ve diğer programlara katılma fırsatları sunuldu.
ÇOCUK FELCİ ÜLKEYİ VURDU
Middle Tennessee Eyalet Üniversitesi’nden Prof. Dr. Katherine Foss’un The Conversation’da yazdığı makaleye göre, 1937’de şiddetli bir çocuk felci salgını Amerika Birleşik Devletleri’ni vurdu. O sırada, bu bulaşıcı virüsün tedavisi yoktu. Enfekte olanların bir kısmı sakatlandı veya felç kaldı. Ülke genelinde oyun alanları ve havuzlar kapandı. Ayrıca çocuklar için sinema salonları ve diğer kamusal alanlar yasaklandı.
RADYO OKULU
Chicago, 1937 Ağustos’unda rekor seviyede (109) vaka gördü. Sağlık kurulu bu sebeple okulların açılmasının üç hafta ertelenmesini istedi. Bu gecikme, oldukça yenilikçi bir program aracılığıyla ilk büyük ölçekli “radyo okulu” deneyinin de fitilini ateşledi. 3. sınıftan 8. sınıfa kadar olan yaklaşık 315 bin çocuk, eğitimlerine radyodan ders alarak evinde devam etti.
O DÖNEM DE RADYOYA ERİŞİM SORUNU VARDI
1930’ların sonunda, radyo popüler bir haber ve eğlence kaynağı haline geldi. ABD’de hanelerin yüzde 80’inden fazlasında en az birer radyo vardı. Ancak ABD’nin güneyindeki evlerde, kırsal alanlarda ve siyahi insanlar arasında ise daha az radyo bulunuyordu. Tıpkı koronavirüs salgınında bilgisayarı ve internet erişimi olmadığı için eğitim alamayan milyonlarca öğrenci gibi…
15 DAKİKALIK DERSLER
O dönem Chicago’daki öğretmenler, uzmanların gözetimi altında bütün sınıflar için canlı dersler oluşturdu. Yedi yerel radyo istasyonu kendi yayın saatlerini bağışladı. Yerel gazeteler her sabah ders programlarını yayımladı. Sosyal Bilgiler ve Fen Bilgisi dersleri Pazartesi, Çarşamba, Cuma günleri; Salı, Perşembe, Cumartesi günleri ise İngilizce ve Matematiğe ayrıldı.
Dersler sadece 15 dakikaydı fakat basit, kapsamlı sorular ve ev ödevleri ile zenginleştirilmişti.
16 öğretmen, okul bölgesi merkez ofisinde velilerin telefonlarına cevap verdi. Telefon bankasında ilk gün binden fazla çağrı kaydedildi. Bu kadar çok yoğunluktan sonra göreve beş öğretmen daha getirildi.
SORU SORAMAYAN ÖĞRENCİLER
Yeni radyo okulu yaklaşımı hakkında yapılan haberler çoğunlukla olumluydu. Ancak birkaç makale yaşanılan zorluklara işaret ediyordu. Bazı çocukların dikkati dağıldı veya dersleri takip etmeleri zorlaştı.
Öğrencilerin, öğretmenlerine soru sormasının bir yolu yoktu ve her zamankinden daha fazla ebeveyn katılımına ihtiyacı vardı. Derse erişim sorunlarından çok öğrencilere nasıl dersi sunulabileceği odak noktası oldu. Başmüfettiş William Johnson bile derslere kaç öğrencinin katıldığını bilmiyordu.
‘EĞLENCELİ AMA BİLGİLENDİRİCİ’ DERSLER
Amaç, “eğlenceli ama bilgilendirici” olmaktı. Müfredat planlayıcıları, derslere ilgi çekici bir ticari yayın tarzını dahil ettiler. Her yayını ikişer müdür izledi. Müdürler öğretmenlere içerik, ifade, kelime bilgisi ve genel performans hakkında geri bildirim sağladılar. Okullar yeniden açıldığında ise öğrenciler ödev ve çalışmalarını sundular. Ayrıca öğrenciler derslere hâkimiyetlerini göstermek için testlere girdiler.
DENEY, EĞİTİM SİSTEMİNE BİRÇOK YENİLİK GETİRDİ
Radyo eğitimi, okulların yeniden açıldığı Eylül sonunda resmen sona erdi. Program üç haftadan daha kısa sürmesine rağmen, yerel radyonun Chicago’daki eğitimin rolünü değiştirdi. Deney, Chicago Radyo Konseyi’nin oluşumunda hızla pekiştirildi ve şehrin devlet okulları ile yerel radyo istasyonları arasında bir ortaklık başlattı. Konsey eğitici gösteriler düzenledi, eğitim konferansları yayınladı ve belirli sınıf düzeyinde müfredatı tamamladı.
Bu ortaklık okullara daha fazla radyo getirdi ve öğretmenlerin ders planlarına canlı programları dahil etmelerini sağladı. Ayrıca öğrencilere haber bültenlerine, radyo yuvarlak masalarına ve diğer programlara katılma fırsatları sunuldu.