Madazılı Şehit Kepir Şükrü’nün dokunaklı hatırası: "Dönmez isem bu dikili taş da benden hatıra kalsın"
Birinci Dünya Savaşı dönemindeki Umumî Seferberlik yıllarında, Develi’nin Madazı köyünden Vatan savunmasına koşan yiğitlerden Şehit Kepir Şükrü'nün hikayesi nesilden nesile aktarılıyor. Orduya katılmak için yola çıkarken, köyüne son kez baktığı Ayvazhacı yakınlarında, insan boyunda büyük bir kayayı tek başına mezar taşı gibi dikerek "Dönmez isem bu dikili taş da benden hatıra kalsın" dediği ve sonrasında şehit olduğu anlatılıyor.
Develi - Madazı / Yazıbaşı - Bu toprakların cennet vatana dönüşme mücadelesinde canını hiçe sayan isimsiz kahramanların hikayeleri, aradan geçen onca yıla rağmen halen hafızalarda tazeliğini koruyor. Bu yiğitlerden biri de Develi’nin Seferberlik Şehitleri arasında adı geçen Madazılı Şehit Kepir Şükrü.
"Kepir" lakabı, Anadolu’da taşlı ve işlenmesi zor olan topraklara verilen adın yanı sıra, bu zorlu toprakları verimli hale getirmek için uğraşan çalışkan ve güçlü kişilere halk arasında verilen bir unvanı ifade ediyordu.
Vatan Savunması İçin Yola Çıkış
Birinci Dünya Harbi nedeniyle 29 Ekim 1914’te başlayan Umumî Seferberlik, ülkenin dört bir yanındaki eli silah tutan yiğitleri cepheye çağırmıştı. Madazı köyünün çalışkan ve kuvvetli genci Kepir Şükrü de, namusun korunması ve gelecek nesillerin huzuru için Allah rızasını kazanmak amacıyla hiç tereddüt etmeden Orduya katılmaya karar verdi.
Ailesi, eşi ve iki çocuğuyla helalleşerek ardına bakmadan Develi’deki Askerlik Şubesi’nin yolunu tuttu. O dönemde ulaşım imkanları kısıtlı olduğundan, Ayvazhacı’dan Feneseye bağlanan yolu yaya olarak tercih etti.
Şehidin Son Vasiyeti: Dikili Taş
Madazı’dan ayrılıp Ayvazhacı köyüne varmadan önce, köyünü son bir kez görmek için şimdiki Ayvazhacı afet evlerinin bulunduğu bölgede durdu. Bu duygusal anın hemen ardından, "Gitmek var belki dönmek yok" diyerek, yol kenarından yaklaşık 10-20 metre uzakta bulunan, insan boyundaki büyük ve uzun bir kayayı tek başına altına da oyarak mezar taşı gibi dikti.
Şehit Kepir Şükrü’nün o an sarf ettiği, nesillerdir dilden dile aktarılan sözü ise oldukça dokunaklıydı: "Seferberlik sonunda Dönmez isem bu dikili taş da benden hatıra kalsın."
Kepir Şükrü, nihayetinde cephede şehit düştü ve şehadet haberi köydeki ailesine ulaştı. O gün diktiği o anıt taş, aradan geçen yıllara rağmen Kepir Şükrü’nün son hatırası olarak kalmaya ve anılmaya devam etti.
Madazı-Yazıbaşı köyünde, Seferberlik anıları anlatılırken Şehit Kepir Şükrü, diğer şehit arkadaşları gibi her zaman hayırla yâd edilmektedir.
Mevla rahmet eylesin, mekânları cennet olsun.
Kaynak Kişiler: Madazılı-Fenesede oturan Kepir Durmuş'un torunu Mustafa Metin (1952), Merhum Dursun Hoca (Yıldırım)’dan oğlu Halil İbrahim Yıldırım ve Gö Mehmet Yılmaz (1945). Derleyen: Nezir Ötegen - 30.10.2025 / Develi
