MEHMET SÜRMELİ

İlmiyle amil olan bilginler ile dini konularda derinleşen âlimler/fukaha ve ulema, insanları günah söz söylemekten/küfrün propagandasını yapmaktan ve haram mal yemekten sakındırsalar ya! (Fakat onlar görevlerini yerine getirmediler, kötülük karşısında susarak

Medine döneminin yaklaşık ikinci yılında mukatele ile ilgili ayetlerin nazil olması İslâm toplumunda yeni bir dini grubu ortaya çıkarmıştır. Bunlara Kur’an-ı Kerim, münafıklar diye hitap etmektedir. Cihadın inzar, davet, tebliğ, münkeri yasaklamak ve marufu em

Kur’an, peygamberler üzerinden tüm insanlığa adaletten ayrılmamalarını emretmiştir. Adaletin tüm peygamberlerin sıfatı olması nedeniyle bütün zaman ve mekânlar için evrensel bir nitelik oluşuna dikkat çekmiştir. Hususiyetle de idarecilerin ve siyaset adamların

Nursuzluk anlamına gelen zulüm ve türevleri Kur’an-ı Kerim' de üç yüz bir defa geçer. Bir şeyi olması gereken yere koymamak, haktan batıla yönelmek[1], başkasının mülkünde, onun izni olmadan tasarrufta bulunmak,[2] şirk ve küfür,[3] kişinin kendi sınırlarını a

Cihadın farziyeti Kitap ve Sünnet’le sabittir. Farziyetini inkâr eden kâfir olur. Cihad, vahyi hayata hâkim kılmak; Müslüman’ın hayatı vahiyle anlamlandırma çabası; yeryüzünde fitneden eser kalmayıncaya kadar elle, dille çalışmak ve kötülüklere müdâhil olmak;

Bazı kimseler usul/metodoloji konularına vakıf olamadıklarından ve kaynaklara inemediklerinden dolayı herhangi bir ayetin bir kısmıyla ictihad etmeyi şiddetle eleştiriye tabi tutmuşlardır. İslâmî ilimlerde derinleşen kimseler böyle bir uygulama yapıyorlarsa, b

Allah (c.c.)'ın, er-Reşîd isminin nübüvvet planındaki en son temsilcisi olan Hz. Muhammed (s.a.v.)'de, Hz. Nuh (a.s) gibi hayatını irşad görevine adamıştır. Bu konudaki sabrının ve cihadının büyüklüğünden dolayı “azim sahibi peygamberlerin” de en büyüğü olmuşt